Polskie dwory
woj.lubelskie,łódzkie,małopolskie, mazowieckie, podkarpackie, podlaskie , śląskie , świętokrzyskiei warmińsko- mazurskie
Surhów
KRAŚNICZYN gm.
- zespół pałacowy, pocz. XIX, nr rej.: A/456 z 18.05.1970:
- pałac
- park
Dom Pomocy Społecznej w Surhowie usytuowany jest w zabytkowym, XIX wiecznym zespole pałacowo – parkowym .
W latach 1813 – 1819 Paweł Cieszkowski wraz z żoną Zofią z Kickich wybudował w Surhowie swoją siedzibę w postaci pałacu, którego wnętrza zdobione są polichromią wykonaną w latach 1818 – 1820 przez Mikołaja Montiego.Budynek ten jest jedenastoosiowy, o planie prostokąta, parterowy, z trójosiową częścią środkową, piętrową, wzniesiony na wysokich piwnicach w częściach bocznych pałacu.
W wyniku porozumienia między Polskim Czerwonym Krzyżem a Polskim Komitetem Wyzwolenia Narodowego, zostaje rozwiązany problem ociemniałych inwalidów wojennych. Ówczesny prezes PCK w Lublinie, pan Ludwik Christians, po rozmowie z kierowniczką placówki Towarzystwa Opieki nad Ociemniałymi w Żułowie, siostrą Joanną Lossow, tworzy przy jej pomocy, w oddalonym od Żółowa o 8 kilometrów Surhowie schronisko dla ociemniałych. W opustoszałym po zawierusze wojennej dworze państwa Skolimowskich pojawiają się pierwsi, dobrze zrehabilitowani niewidomi w charakterze instruktorów. Placówka ta jednak nie istnieje zbyt długo. Spowodowały to problemy finansowe, brak porozumienia z Polskim Czerwonym Krzyżem. Tak więc Szkoleniowy Zakład dla Ociemniałych zostaje przeniesiony do Wielkopolski na jesieni 1946r.
W zwolnionych pomieszczeniach dworu w Surhowie zostaje umiejscowiony „Państwowy Zakład Specjalny dla Nieuleczalnie Chorych”.W pałacu mieści się Dom Pomocy Społecznej. Park i pałac zadbane.
zdjęcia wrzesień 2010r.
