Polskie dwory

twierdza Dęblin, 1838-45, 1878, nr rej.: A/895 z 11.05.1966, z 31.01.1985 i z 17.12.2004
cytadela
reduta I, tzw. gen. Kątskiego
reduta II, tzw. gen. Zajączka (pozostałości ziemne), nr rej.: A/895 z 9.05.2011
fort II „Mierzwiączka”, 1879-92, nr rej.: A/895 z 10.12.2009
fort III „Dęblin”, 1879-82, nr rej.: A/895 z 19.11.2009

zwiedzanie MUZEUM SIŁ POWIETRZNYCH - opłata za przewodnika 130 zł od grupy, 1,5 godziny. Bilet wstępu według cennika.

zwiedzanie REGIONALNEJ IZBY HISTORYCZXNEJ MIASTA DĘBLINA - opłata za przewodnika 60 zł od grupy, 50 minut. Bilet bezpłatmy.

Zwiedzanie "OBIEKTÓW TWIERDZY DĘBLIN" - bez wejścia na teren Cytadeli Twierdzy Dęblin : brama lUbelska - cytadela , pomnik 15 PP " Wilków" , pomnik przyrody dąb ""GROT", "Fort Mierzwiączka - z zewnątrz - jedyny dobrze zachowany fort twierdzy carskiej,pomnik pomordowanych jeńców radzieckich i dom cerkiewnego, panorama cytadeli twierdzy Dęblin z kaponierą z mostu na Wiśle - opłata za przewodnika 130 zł ( od grupy)
Zwiedzanie "CYTADELI TWIERDZY DĘBLIN" - grupy mogą liczyc do 15 osób , zwiedzanie trwa 1,5 godziny . Obowiązuje sporządzenie listy uczestników i zdanie jej na biurze przepustek jednostki wojskowej. Muzeum na terenie jednostki jest bezpłatne. opłata za przewodnika 130 zł ( od grupy) zgłaszać na 7 dni przed przyjazdem.
zwiedzanie DĘBLINA - zespół pałacowo - parkowy Mniszchów i płyta poetki Marii Pawlikowskiej Jasnorzewskiej , kawa lub obiad w słynnym lotniczym " Piekełku", ""Międzynarodowy Cmentarz Wojenny " Balonna", pomnik ku czci poległych żolnierzy 1 Armii WP w walkach o forsowanie Wisły w 1944 r., zespół dworca kolejowego - opłata za przewodnika 130 zł ( od grupy)

Informacja i organizacja w sprawie zwiedzania telefon +48 81 883 19 90 , 603 036 969 .mail: szkolna@btszal.pl. Punkt informacji Turystycznej czynny od 8.00- 15.00 od poniedziałku do piątku.

Na ważne znaczenie Dęblina jako punktu strategicznego zwrócił już uwagę Napoleon, a następnie gen. Ignacy Prądzyński, proponując wybudowanie w tym miejscu fortyfikacji bastionowej. Dla pierwszego z nich umocnione fortece nie były jedynie obiektami obronnymi. Stanowiły raczej bazę dla dalszych, ofensywnych operacji wojennych. To odważne zerwanie z dotychczasowymi poglądami upatrującymi w twierdzach jedynie miejsca uporczywej obrony było – trzeba to przyznać – niezwykle oryginalne i nowatorskie. Jego przemyślenia rozwinął francuski teoretyk sztuki fortyfikacyjnej generał Marc Rene de Montalembert, który w miejsce dotychczas stosowanego systemu umocnień stałych, wprowadził postulat budowy samodzielnych kompleksów obrony okrężnej w formie łańcucha oddzielnych elementów usytuowanych na przedpolach obiektu głównego. Teoria ta zdobyła sobie wielu zwolenników, również wśród wyższych sztabowców armii carskiej. Wraz z nimi myśl o doskonałym położeniu strategicznym Dęblina podjął gen.Ignacy Prądzyński. W swoim „ Memoriale o wojnie Rosji przeciw Austrii i Prusom ” zaproponował wybudowanie przy ujściu Wieprza do Wisły twierdzy mogącej z powodzeniem bronić przeprawy przez rzekę w razie ofensywy od strony Radomia i Częstochowy. Właśnie zasadnicze przesłanki pracy Prądzyńskiego zostały wykorzystane przez Rosjan przy lokalizacji przyszłych umocnień dęblińskich. Ostateczny zamysł budowy twierdzy zrodził się pod wpływem polskich powstań narodowych. Wybuchając niespodziewanie sprawiały one caratowi nie lada kłopot. Wiadomo, iż chcąc je zdławić należało przerzucić z głębi Rosji potężne wojska, ale ich marsz zabierał wiele czasu i dawał szansę powstańcom na zorganizowanie walki i obrony. Pragnąc utrzymać interwencyjne garnizony w Królestwie car postanowił zbudować trójkąt trzech twierdz, tj. Modlina ( Nowogieorgiewska ), Iwangorodu i Brześcia nad Bugiem. W ten sposób zabezpieczał na przyszłość swoje rządy na terenie podbitych ziem polskich. Drugim niemniej istotnym celem jaki przyświecał planowanej budowie fortyfikacji na terenie Królestwa Polskiego była obrona linii Wisły między Wieprzem, a Bugiem, w przypadku zewnętrznej interwencji zbrojnej z południowego zachodu. W planach tych dęblińska twierdza spełniać miała rolę bardzo ważną, albowiem według rosyjskich założeń strategicznych zamierzano uformować aż trzy linie obronne wchodzące w skład określonego systemu osłony imperium. Linie te złożone z silnie ufortyfikowanych obiektów były wraz z upływem lat modyfikowane oraz rozbudowywane zarówno wszerz jak i w głąb. Pierwszą linię miały bronić twierdze : Modlin – Warszawa – Dęblin; drugą – Brześć nad Bugiem i trzecią : Dyneburg – Bobrujsk – Kijów. Trzeba przyznać, że założenia tego systemu były logiczne i słuszne. Nieprzyjacielskie wojska mogły być zwalczane już na dalekich podejściach do ufortyfikowanych obiektów a także w pasach między poszczególnymi liniami obrony cesarstwa. Jedną z głównych warowni miała być właśnie twierdza dęblińska wzniesiona na gruntach wsi Modrzyce. W 1832 roku zjechał tu car Mikołaj I położył kamień węgielny pod przyszłą fortyfikację. Zasadnicza budowa twierdzy według projektu inżyniera wojskowego gen. Iwana Dehna przypadła na lata 1837 - 1845. Muzeum Twierdza , zdjęcia sierpień 2009 r.