Polskie dwory

Jak podają źródła kościelne, król Kazimierz Sprawiedliwy wzniósł w latach 1170–1173 dwa kościoły drewniane: jeden pod wezwaniem Św. Katarzyny Aleksandryjskiej i drugi pod wezwaniem Św. Floriana. Po śmierci jednego z proboszczów w roku 1419 jego następca wystąpił o połączenie tych dwóch parafii w jedną. W latach 1626–1638 wybudowano obecny kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP, Św. Floriana i Św. Katarzyny. Duszpasterzami w Gołębiu byli księża diecezjalni, ojcowie franciszkanie, znów księża diecezjalni, od roku 1979 księża sercanie a ponownie od 2006 roku księża diecezjalni. Pierwotny kościół w Gołębiu był drewniany. Dopiero w latach 1626-1636 wybudowano obecnie istniejący murowany kościół. Wybudował go ówczesny proboszcz ks. Szymon Grzybowski przy pomocy Jerzego Ossolińskiego. W budowie kościoła pomagali także parafianie. Kościół został konsekrowany 5 września 1638 roku przez Bp Tomasza Oborskiego sufragana krakowskiego. Ossoliński pomagał w budowie kościoła, ponieważ był w tym czasie dzierżawcą. Ossoliński był też fundatorem Domku Loretańskiego. Kościół o stylu renesansowo-manierystycznym, z prostokątnym korpusem nawy głównej, zakończony jest półkolistą apsydą od strony wschodniej i z dwoma wieżami od strony zachodniej. Wejście do kościoła poprzedza przedsionek (kruchta), nad którym jest umieszczony chór z prospektem organowym. Wnętrze kościoła jest duże i jasne o wydłużonych manierystycznych proporcjach. W ścianach są głębokie arkady, które czynią wrażenie bazyliki z odgrodzonymi bocznymi nawami. Nawa główna zakończona jest dwoma kolumnami odstawionymi od ścian, które tworzą ażurowe przewężenie z prezbiterium. Sufit posiada sklepienie kolebkowe pokryte lubelską sztukaterią dekoracyjną z widocznymi profilowanymi żebrami. U nasady sklepienia umieszczone są popiersia proroków. Nad belkowaniem poprzecznym umieszczona jest drewniana balustrada, dzieląca wnętrze kościoła na dwie kondygnacje. Nad arkadami znajduje się przejście między podwójnym murem ścian, które służyło do celów obronnych.Domem świętym Santa Casa Loreto nazywa się przeniesione z Nazaretu do Loreto we Włoszech oryginalne ściany domu Najświętszej Maryji Panny w którym około 30 lat mieszkała Święta Rodzina. Nazwa ta w obecnym znaczeniu obejmuje również późniejszą bogatą architektoniczno-rzeźbiarską odbudowę stanowiącą ochronę i wzmocnienie dla oryginalnego, bardzo skromnego domu oraz otoczone wielkim kultem sanktuarium z figurą NMP Loretańskiej. Domem Loretańskim nazywa się sanktuaria wybudowane z intencją skopiowania Świętego Domu w Loreto a przeznaczone do oddawania czci NMP Loretańskiej w otoczeniu, które było Jej domem na ziemi. Aby zrozumieć ducha i znaczenie sanktuarium w Gołębiu, które jest jedną z najpiękniejszych replik Santa Casa Loreto, trzeba znać przynajmniej najważniejsze fakty.wedłu notatki ze strony https://parafiagolab.pl/parafia-i-kosciol-parafialny/
zdjęcia z 2008 r i fotki z 20.10.2024 r