Polskie dwory
woj.lubelskie,łódzkie,małopolskie, mazowieckie, podkarpackie, podlaskie , śląskie , świętokrzyskiei warmińsko- mazurskie
Kryłów - źródełko
MIRCZE gm.
- źródełko
- figura św. Mikołaja
W pobliskiej Kolonii Kryłów odległej od centrum Kryłowa o około 3 kilometry znajduje się duża kamienna figura świętego Mikołaja (patrona trzody) z wilkiem, spod której bije źródełko, któremu przypisywane są cudowne właściwości. Czas ani okoliczności powstania fugury nie są znane, ale przesłania każą wierzyć, że jest ona tu już od wieków. Jedna z wersji mówi, że figurę postawił przy źródełku rządca Kryłowa, któremu przyśniło się, że nadejdzie pomór na bydło, inna że rządca został wyleczony z paralizu przez wodę ze źródełka i postawił tu z wdzięczności figurę. Kamiennej figurze świętego Mikołaja towarzyszy wyrzeźbiona z piaskowca postać wilka. Wegług legendy przejeżdżał tędy zimą jeden z właścicieli ziemskich, na którego sanie napadły wygłodniałe wilki. Rozszarpały one konie a dziedzic cudem ocalał i z wdzięczności za ten cud postawił tu także figurę wilka. Parę lat temu miejscowa ludność ustawiła nad źródełkiem także niewielką grotę z kamienia, w której postawiono figurkę Matki Bożej. Miejsce to było dawnym obiektem odpustów (odbywających się w ostatnią sobotę maja) a także pielgrzymek katolików i prawosławnych. Według podań i legend woda ze źródełka ma cudowną moc uleczania ze wszelkich chorób, a w szczegulności reumatyzmu. Cudowna moc przypisywana jest także figurze wilka. Według podań przychodziły tu przed wschodem słońca kobiety, które nie mogły zajść w ciążę, siadały nago na wilku, głaskały go po brzuchu i szeptały mu do ucha. Aby marzenie o dziecku się spełniło należało jeszcze na chwilę wskoczyć do źródlanej wody. Za dawnych czasów, gdy Polska była jeszcze pod zaborami trwał także spór o cudowną wodę i samego Mikołaja między prawosławnymi i katolikami, który rozstrzygnięto satysfakcjonująco dla obu stron (ustawiono skarbonkę, z której datki z jednego tygodnia zbierali katolicy a z drugiego prawosławni). W drugiej połowie XIX wieku miejsce to było zaliczne do najsławniejszych sanktuariów Lubelszczyzny i Wołynia.
zdjęcia wrzesień 2010r.
