Polskie dwory
woj.lubelskie,łódzkie,małopolskie, mazowieckie, podkarpackie, podlaskie , śląskie , świętokrzyskiei warmińsko- mazurskie
Krzyczew
TERESPOL– gm.
- zespół dworski, 1 poł. XIX, nr rej.: A/214 z 14.02.1967:
- dwór
- oficyna
- park
Krzyczew (52o09’N, 23o29’E), wieś położona w Podlaskim Przełomie Bugu. Odkryto tu osadę i cmentarzysko kultury łużyckiej oraz wczesnośredniowieczną osadę z X – XII wieku. W XV wieku wieś była własnością rodziny Kryczowskich i nosiła nazwę Kryczew. W 1573 roku właścicielem został podskarbi litewski Michał Bogusz Bohowitynowicz. W końcu XVIII wieku właścicielami byli Mostowscy. Dobra te otrzymała Szymanowska z domu Mostowska, od której nabył je Dramiński. Jako posag Krzyczew otrzymała Zofia Dramińska, która wniosła dobra w posagu Michałowi Bogusławskiemu. W 1830 r na miejscu starego domu postawił płk Wojciech Bogusławski murowany dworek.Od Bogusławskiego nabył je baron Bruening, a od niego z kolei – Kazimierz Kuczewski. Ostatnimi właścicielami majątku do 1944 roku byli Kuczyńscy. Wieś kilkakrotnie była niszczona przez pożary. W 1915 roku wieś spalili Kozacy, a w 1920 i 1944 roku zniszczyły ją pożary spowodowane walkami frontowymi. W 1989 r dwór wraz z ziemią nabył dyr. firmy " Rzeczpol" ""Witold Rzeczycki z Warszawy w akcie sprzedaży zanotowano , że przeznaczony dwór na restaurację.
Nad brzegiem Bugu stoi drewniana cerkiew unicka z 1683 roku, pełniąca obecnie funkcję kościoła katolickiego pod wezwaniem św. Jerzego. W 1875 roku cerkiew została odebrana Unitom i zamieniona na cerkiew prawosławną. Katolicy odzyskali świątynię w 1919 roku. Budowla jest trójdzielna, przykryta stropem z desek, który został ozdobiony malowidłem w XIX wieku. W wyposażeniu zwraca uwagę obraz przedstawiający św. Jerzego z 1775 roku oraz krucyfiks z tego samego okresu. Kościół jest powiązany kompozycyjnie z pobliskim zespołem dworskim i parkiem z XIX wieku. Koło wsi znajduje się wiatrak-koźlak z 1921 roku. W lesie zwanym Kurhanki znajdują się dwie olbrzymie mogiły, według miejscowej tradycji będące kurhanami z czasów wojen szwedzkich i nazywane „szwedzkimi szańcami”.
Zespół dworski: składa się z dworu , murowanego z gankiem i ozdobnym szczytem; oficyny zbudowanej na planie litery L, z krytym dachówką 4-spadowym dachem z początku XIX w.; czworaków z końca XIX w. i pozostałości parku krajobrazowego. Dwór stoi w pobliżu wysokiej na 10 m krawędzi skarpy wznoszącej się nad starorzeczem Bugu. Dwór otoczony jest niewielkim, ale ładnym parkiem z fragmentem dawnej alei lipowej ze starymi, potężnymi drzewami. Całość stanowi przykład klasycystycznego zespołu mieszkalno-gospodarczego.
W rękach prywatnych,odnawiany.Zdjęcie marzec.2009 r
