Polskie dwory
woj.lubelskie,łódzkie,małopolskie, mazowieckie, podkarpackie, podlaskie , śląskie , świętokrzyskiei warmińsko- mazurskie
Sadurki
Nałęczów gm.
- zespół dworsko - parkowy z XIX w.
- dwór zamieszkiwany Pierwsza wzmianka historyczna o Sadurkach pochodzi z XIV wieku. W 1359 roku król Kazimierz Wielki przywilejem wystawionym w Kazimierzu nad Wisłą nadał wieś Kierz, którą obejmowało starostwo kazimierskie rycerzowi z Mazowsza Zadurce (Sadurce). Stąd nazwa Sadurki. Wyorywane na polach w okresie międzywojennym zabytki z epoki krzemiennej świetnie zachowane świadczą o wcześniejszym osadnictwie na tym terenie. XV-wieczne księgi ziemskie lubelskie mówią, że w tym czasie Sadurki były wsią szlachecką z drobną szlachtą: Stanisławem z Sadurek, Jakubem z Sadurek, Maciejem z Sadurek. W XVI wieku Samborzeccy, którzy wcześniej nabyli Bochotnicę, wykupywali gospodarstwa drobnej szlachty i wieś przeszła w ich posiadanie. W 1618 roku klucz bochotnicki, w skład którego wchodziły Sadurki przeszedł w ręce Leśniowolskiego, a w 1722 roku dobra te kupił Gałęzowski, starosta wąwolnicki i kasztelan lubelski. 23 czerwca 1751 roku Aleksander Gałęziowski sprzedał je Stanisławowi Małachowskiemu. W latach 1771 - 77 Małachowski wykupił będącą jeszcze w posiadaniu drobnej szlachty w Sadurkach ziemię i stał się jedynym właścicielem wsi. 11 grudnia 1856 roku dobra te przejął Tytus Rakowski, a po jego śmierci synowie: Henryk i Karol. Ukaz carski z 2 marca 1864 roku nadał na własność ziemię chłopom, a dziedzic utracił prawo własności nad wsią. Przy Rakowskich pozostał jedynie folwark Sadurki, który następnie zmienił kilku właścicieli. Folwark odpadł od klucza nałęczowskiego, kiedy w 1879 roku nabył go Władysław Zawadzki. Jego syn Bogusław zbudował tu piękny, klasycystyczny dworek istniejący do dzisiaj choć w stanie wymagającym solidnego remontu. A tu już zaczynają się dzieje, do których sięga pamięć mieszkańców przekazywana przez kilka pokoleń. W tym dworku 18 sierpnia 1913 roku w wieku 80 lat zmarł następny właściciel - Wincenty Bądkowski, oficer, powstaniec z 1863 roku, który otrzymał pchnięcie w brzuch piką kozacką i kilka cięć pałaszem w głowę, a później piechotą gnany był na Sybir. Po odbyciu katorgi tu w Sadurkach spędził ostatnie lata życia. Po jego śmierci folwark odkupił Stanisław Śliwiński i przyłączył do Antopola, który wcześniej nabył. Stanisław Śliwiński był autentycznym społecznikiem. Pod jego przewodnictwem 23 marca 1903 roku odbyło się pierwsze zebranie, na którym powołano Nałęczowskie Towarzystwo Kredytowe. W okresie kryzysu po pierwszej wojnie światowej, kiedy Towarzystwu groziło bankructwo wpisem hipotecznym na swoim majątku zagwarantował zobowiązania Towarzystwa i pomógł przetrwać kryzys. Ważnym wydarzeniem dla Sadurek była budowa i oddanie do użytku w 17 sierpnia 1877 roku drogi Żelaznej Nadwiślańskiej łączącej Ukrainę (Kowel) - (Mława) Prusy Zachodnie. Kolej Nadwiślańska liczyła łącznie 475 km i miała 24 stacje. Jedną z nich była zlokalizowana w Sadurkach "Stacja Nałęczów", nosiła tę nazwę, aż do 1926 roku. Była to kolej w standardzie rosyjskim, strategiczna, bo łącząca wzdłuż najważniejsze twierdze rosyjskie w Królestwie Polskim: Warszawę, Nowogieorgijewsk (Modlin) i Iwanogród (Dęblin). Po wojnie zlikwidowano folwark należący do Zygmunta Śliwińskiego, część ziemi rozdano miejscowym, część przyłączono do Antopola, gdzie utworzono gospodarstwo państwowe. Zabytkowy dworek przeznaczono na budynek szkolny. Na podstawie http://www.naleczow.com.pl/gazeta/2009/63/index.php?id=14.Dwór ma być przeznaczony do rozbiórki.Zniknie z polskiego krajobrazu drewniany dwór.w listopadzie 2013 r. Burmistrz Nałęczowa informuje w prasie, ze budynek dworu przekazano prywatnemu właścicielowi , który chce przenieśc dwór w Lasy Kozłowieckie. Zdjęcia sierpień 2010 i drugie zdjęcie z 2009r.
 |  |