Polskie dwory

Kłoczew i okolice był ważnym rejonem produkcji zboża na eksport. Zapiski informujące o tym fakcie odnoszą się zarówno do wsi królewskich jak i prywatnych. Zboże spławiano Wisłą do Gdańska a stamtąd drogą morską przewożono je na zachód Europy. Tragicznym czasem w historii tych ziem był „potop” szwedzki. Wiele wsi było opuszczonych a w parafii Kłoczew skupiającej 7 wsi pozostało tylko 94 domy mieszkalne. Z upadku te tereny podniosły się dopiero w końcu XVIII wieku. W 1795 roku w wyniku III rozbioru upadła I Rzeczpospolita. Wtedy to województwo sandomierskie i lubelskie stało się częścią zaboru austriackiego. Z tych ziem utworzono Galicję Zachodnią w ramach Cesarstwa Austrii. Według danych z Księgi Adresowej Polski z 1929 roku właścicielami ziemskimi w 1929 roku byli: Jan Czerniewski i Leon Czerniewski w Wilhelmowie, Jan Piaskowski w Zadybiu, Witold Rebek w Dworcu i Edward Szydłowski w Jagodnym. We wrześniu 1939 roku na tereny gminy wkroczyły wojska niemieckie. Według strony http://www.kloczew.infocentrum.com.pl/?KatID=2. Kościół parafialny, niejednolity pod względem chronologiczno-stylistycznem, w ogólnej formie jest wybudowany w stylu późnego baroku. Budowa rozpoczęta w latach 40-tych XVII w.,często przerywana trwała ponad 100 lat.Kościół jest orientowany na wschód, murowany, obustronnie tynkowany. Sklepienie w nawie kolebkowe z lunetami. Otwory okienne w lunetach. Dach nad nawą dwuspadowy, o konstrukcji drewnianej, kryty blachą miedzianą. Nad wieżą dach namiotowy. Kościół jednonawowny, z krótkim, półkolistym presbiterium. Fasada zachodnia, o blokowym charakterze, z wieżą i wtopionych w nią dwóch podstawach wieżowych. Od północy do bryły kościoła przylega prostokątna zakrystia, od zachodu i południa kruchty. Ściany i sklepienia pokryte w znacznej części barokową polichromią iluzjonistyczną. Wystrój kościoła (ołtarz główny, ołtarze boczne, ambona, chrzcielnica, organy) wykony w stylu rokokowym pochodzącym z połowy XVIII w.Dzwonnica.Usytuowana jest w południowo-wschodnim narożu placu kościelnego, wybudowana na planie sześciokąta. Jej ściany ożywione są płycinami, w górnej części przeprute wysmukłymi przezroczami arkadowymi. Znajdują sie w niej trzy dzwony, jeden duży i dwa mniejsze. Wszystkie sprowadzone i ochrzczone za księdza proboszcza Piotra Dragana.Plebania. Zwana przez okolicznych mieszkańców "starą", zbudowana została II poł. XVII. Lub I poł. XVIII w. Pierwotnie użytkowana była jako szpital dworski. Funkcję plebani pełniła od pożaru dawnej, drewnianej, który miał miejsce w roku 1768. Po pożarze w 1792 roku przebudowana została w stylu klasycystycznym. Murowana z cegły, tynkowana, zbudowana na planie prostokąta. Parterowa z wysokim podpiwniczeniem od południa. Układ wnętrz dwutraktowy, z sienią na osi. Od frontu reprezentacyjny, głęboki ganek o dwóch grubych kolumnach toskańskich. Naroże ujęte uproszczonymi pilastrami, we wnętrzu stropy. Dach naczółkowy, kryty blachą. Po wybudowaniu nowej plebani w latach 1980-tych budynek służył jako organistówka. Odnowiony przez księdza proboszcza Chabra, służy jako sala spotkań KSM-u i archiwum.według notatki ze strony http://www.parafia-kloczew.pl/historia
zdjęcia 05.2017 r.