Srebrzyszcze
CHEŁM gm.
- zespół pałacowy, nr rej.: A/296 z 20.04.1967
- pałac, k. XVII, poł. XVIII
- park, XVIII
Miejscowość funkcjonująca od XV w. pod nazwą Serebryszcze, granicząca z Chełmem, wzmiankowana od 1428 r. Do XVIII w. dzieliła się na część królewską i część prywatną. Była gniazdem rodowym Serebryskich, a następnie własnością: Krasińskich, Jasieńskich, Godlewskich, Siła-Nowickich, Węglińskich, Łopuskich, Horeckich, Kunickich, Boruckich, Rulikowskich, Smorczewskich, Zawadzkich i Lechnickich. W XVII w. istniał tutaj dwór, na bazie którego miecznik chełmski Józef Łopuski (skupił również w swoich rękach całość dóbr serebryskich) ufundował barokowy pałac prawdopodobnie według projektu Pawła Fontany, otoczony parkiem o charakterze ogrodu włoskiego. Po przejęciu majątku przez Lechnickich (w 1866 r.) park poszerzono w kierunku północnym i zachodnim. W latach 20-tych na skraju parku umieszczono ujeżdżalnię koni. W 1938 r. powstała aleja wysadzana morwami, usytuowana na osi pałacu. Po II wojnie światowej majątek został przejęty przez państwo i obecnie w pałacu funkcjonuje szkoła podstawowa. Obecnie park posiada powierzchnię 5,2 ha (pierwotnie 8 ha). Od południa usytuowany jest staw z usypaną wyspą. Do głównej części obiektu prowadzi brama, a przed pałacem znajduje się trawiasty gazon. W południowej części parku zachowały się półkoliste szpalery grabowo-klonowe oraz szpaler wierzb od zachodu. Granice parku wyznaczają trzy aleje lipowe (o długości 350 m) oraz obecnie suchy kanał wodny, biegnący wzdłuż alei zachodniej, a jego wnętrze odgranicza szpaler klonowy. Na tyłach zachowała się aleja morwowa. W parku znajduje się ok. 420 drzew, reprezentujących 37 gatunków. Stare egzemplarze znajdują się w północnej części parku (dawny ogród barokowy). Wśród drzew dominują następujące gatunki: lipa drobnolistna (120 sztuk), klon zwyczajny (32 sztuki), topola osika (27 sztuk), morwa czarna (25 sztuk) i brzoza brodawkowata (8 sztuk). Występuje również: grab pospolity, dąb szypułkowy, wierzba biała, robinia akacjowa, klon jesionolistny, wiąz szypułkowy, modrzew europejski, wiąz polny i wiąz polny karłowaty. Do drzew najbardziej okazałych należą: lipa drobnolistna (18 sztuk o obwodzie od 314 do 408 cm), topola osika (kilka sztuk, 220-440 cm) oraz dąb szypułkowy (377 cm). Obiekty i park zadbane.
zdjęcia listopad 2009r.
