Polskie dwory
woj.lubelskie,łódzkie,małopolskie, mazowieckie, podkarpackie, podlaskie , śląskie , świętokrzyskiei warmińsko- mazurskie
SOLEC NAD wISŁĄ – gm.
Solec nad Wisłą
- ruiny zamku, XIV, nr rej.: 328/A z 21.06.1967 oraz 155/A z 16.03.1982:
Historia miejscowości sięga VIII wieku. Najstarszy dokument pochodzący z 1136 roku informuje, że gród solecki stanowił uposażenie arcybiskupa gnieźnieńskiego. W wieku XIII przeszedł w ręce bożogrobowców miechowskich, wykupiony w 1325 roku przez Władysława Łokietka. Od tego czasu aż do 1538 roku był siedzibą królów. Za czasów Kazimierza Wielkiego miała miejsce lokalizacja miasta, jego rozplanowanie i budowa gotyckiego zamku.Do końca XVIII wieku był przede wszystkim składem i portem przeładunkowym zboża, płynącego głównie z folwarku starostwa soleckiego, majątków cystersów wąchockich, świętokrzyskich bernardynów i iłżeckiego klucza biskupów krakowskich. W 1412 roku Władysław Jagiełło nadał Solczanom prawo hurtowej i detalicznej sprzedaży soli. Zamek solecki, usytuowany na wysokiej skarpie pradoliny Wisły, oddzielony od Solca głębokim wąwozem strzegł miasta, przepraw wiślanych oraz komory celnej w pobliskim Kamieniu. Na początku XVIII wieku Starosta Solecki Krzysztof Zbaraski przebudował zamek wprowadzając bastiony jako podstawowe wzmocnienie obronne. Była to jedna z pierwszych tego typu budowli na ziemiach polskich.
W latach 1656-1657 miasto złupiły wojska Karola Gustawa i Rakoczego. Około 1780 roku zamek został częściowo odbudowany. Obecnie z byłej siedziby królów i starostów pozostały urokliwe ruiny, z których roztacza się piękny widok na dorzecze Wisły wraz z jej rozlewiskami.
Zdjęcia marzec 2009 r , fotki z maja 2025 r