Polskie dwory

Pałac murowany został wybudowany przez Kazimierza Czartoryskiego przed 1730 r. Powstał na miejscu dworów drewnianych, o których była wzmianka w 1698 r. W latach 1769-1770 gruntowny remont pałacu przeprowadził Michał Fryderyk Czartoryski, syn Kazimierza. W 1775 r. Aleksandra Ogińska odziedziczyła po ojcu Michale, pałac wraz z dobrami siedleckimi. W latach 1779-1781 przebudowała ona pałac według planów Stanisława Zawadzkiego. W centralnej części została dobudowana górna kondygnacja wraz z nową elewacją frontową. Po bokach dobudowano dwa skrzydła poprzeczne. Całość budynku nabrała charakteru klasycznego. W pałacu 20 lipca 1783 i ponownie w 1793 r. gościł bliski jej krewny, król Stanisław August Poniatowski. Po swojej pierwszej wizycie król August skorygował plany górnych apartamentów, co było związane z niedogodnościami, jakich doznał. Gościem był również Tadeusz Kościuszko. W salach pałacu tworzyli poeci oświecenia: Franciszek Karpiński, Julian Ursyn Niemcewicz, Franciszek Dionizy Kniaźnin. Od 1774 r. Aleksandra zaczęła wystawić w pałacu sztuki teatralne. Jedną z pierwszych sztuk był "Pigmalion" według J. J. Rousseau. Po raz pierwszy w Polsce zaprezentowano w formie scenicznej folklor cygański w operze komicznej Franciszka Kniaźnina pt. "Cyganie" z muzyką jej męża Michała Kazimierza Ogińskiego. W pałacu odbywały się również festyny dworskie, wieczory poetyckie i koncerty. Widowiska te uświetniały okolicznościowe uroczystości. Po śmierci Aleksandry Ogińskiej w 1798 r. właścicielem stała się Izabela Czartoryska, która wymieniła dobra siedleckie na dobra rządowe na Lubelszczyźnie. W związku z tym od 1807 Siedlce stały się miastem rządowym, a pałac obiektem użyteczności publicznej. Od 1921 r. pałac był rezydencją biskupa siedleckiego i siedzibą kurii diecezjalnej. W 1924 r. mieściło się w nim Gimnazjum Biskupie im. św. Rodziny, które funkcjonowało do 1939 r. Od początku II wojny światowej do 1944 r. pałac był siedzibą Wermachtu, następnie zaś został spalony i odbudowany w 1950 r. Od tego roku służył jako siedziba władz i administracji państwowej i samorządowej. W 1960 r. pałac przeszedł remont. W maju 2001 r. właścicielem pałacu stała się Akademia Podlaska, która w I kwartale 2005 r. rozpoczęła projekt rewaloryzacji Pałacu Ogińskich. Realizacja projektu „Rewaloryzacja pałacu Ogińskich w Siedlcach – Rozwój Instytutu Informatyki Akademii Podlaskiej” rozpoczęła się w I kwartale 2005 r. Zakończono w kwietniu 2008 roku. Jest to jedna z największych inwestycji zrealizowanych na terenie regionu ostrołęcko-siedleckiego. Obiekt był w złym stanie technicznym, co nie pozwalało na jego zagospodarowanie dla celów naukowych i dydaktycznych. Rewaloryzacja była jedynym skutecznym sposobem zahamowania postępującej destrukcji i przywrócenia pierwotnego stanu budynku. Pałac Ogińskich jest obecnie najcenniejszym zabytkiem Siedlec, atrakcją turystyczną oraz wspaniałą wizytówką uczelni. Według http://www.uph.edu.pl/index.php/historia-uczelni/palac-oginskich.html Pałac i park dobrze utrzymany. Obiekt zagospodarowany przez Wyższą Szkołę Przyrodniczą - Humanistyczną.
zdjęcia październik 2012r.