Polskie dwory

Pałac Buchholtza w którym mieści się główny budynek szkoły wzniesiono prawdopodobnie między rokiem 1892 a 1903, a następnie rozbudowano go do granic istniejącego obecnie. Brak jest informacji o autorze projektów całego zespołu. Prawdopodobnie Adolf Buchholtz pobudował ten pałac wkrótce po zawarciu związku małżeńskiego z Adelą Marią Scheibler a następnie go rozbudował. Początkowo był to niewielki pałacyk, usytuowany w pobliżu fabryki, który w późniejszym okresie został rozbudowany, poprzez dobudowanie od strony zachodniej skrzydła bocznego oraz wieży. Przy okazji zmieniono wystrój pałacu zarówno wewnętrzny jak i zewnętrzny. Po II wojnie światowej pałac przeznaczony został na cele szkolnictwa średniego. W pierwszych latach po wojnie użytkowany był przez technikum Finansowe, a w roku 1959 pałac przekazano Liceum Plastycznemu. Pałac wchodzi w skład zespołu pałacowo - parkowego i stanowi jego główną budowlę. jest to budynek murowany z cegły, otynkowany, z dachem krytym blachą miedzianą. Prawie wszystkie stropy są drewniane, wzmocnione prętami. Wyjątek stanowią tylko stropy nad piwnicami, gdzie sklepienia są ceglane. Schody z białego marmuru, jednobiegowe. Rzut pałacu w kształcie litery "L" (korpus główny i skrzydło). W miejscu złączenia 4-kondygnacyjna wieża, kryta dachem 4-spadowym. Oba budynki - dwu- kondygnacyjne, podpiwniczone, kryte mansardowymi łamanymi dachami. Korpus główny - dwutrakto- wy, skrzydło - jednotraktowe. Na osi korpusu głównego - portyk balkonowy (we frontonie), wsparty w pierwszej kondygnacji na dwóch parach filarów z głowicami a w drugiej - kolumny z głowicami. Facjata zakończona jest szczytem architektonicznym z blendą (wnęką) okienną ujętą w parę pilastrów i wolut. Pałac posiada bardzo bogaty wystrój w stylu secesyjnym. W dniu 1.02.1978 roku została podjęta decyzja o renowacji i ewentualnej modernizacji pałacu pod kierownictwem Pracowni Konserwacji Zabytków w Białymstoku. STRÓŻÓWKA Budynek stróża został wybudowany prawdopodobnie między 1910 a 1920 rokiem, jako najmłodsza budowla zespołu pałacowo - parkowego. jego powstanie wiąże się z działalnością Adeli Buchholtz. Po śmierci męża w 1904 roku, Adela sprzedała fabrykę Szymonowi Cytronowi, a za otrzymane pieniądze zakończyła rozpoczęte inwestycje, w tym między innymi budowę stajni i kordegardy. Jest to budynek wolnostojący, jednokondygnacyjny, niepodpiwniczony z użytkowym poddaszem i 4-spadowym dachem. Rzut budynku prostokątny, z płaskimi ryzalitami z czterech stron. Posiada dwa mieszkania: od strony zachodniej o czterech pomieszczeniach i o dwóch pomieszczeniach od wschodu. Obecnie budynek jest nie używany. KONIUSZNIA Budynek został zrealizowany prawdopodobnie w 1903 roku (data potwierdzona na chorągiewce wie- ży). Na planie z 1892 roku w miejscu lokalizacji koniuszni zaznaczono budynek na planie prostokąta. Przypuszcza się, iż w 1903 roku budynek ten rozebrano i postawiono nowy, lub gruntownie przebu- dowano, ponieważ aktualna koniusznia ma w planie kształt litery "L". W okresie od lutego 1988 do sierpnia 1991 wykonano gruntowny remont. Koniusznia położona jest na zachód od pałacu i stróżówki. Fundament budynku wykonany został z kamienia polnego na zaprawie, górna część z cegły. Dach pokryty dachówką ceramiczną, na dachu wieży - blacha miedziana kładziona w "łuskę". Więź dachowa w skrzydle dłuższym - drewniana, konstrukcji krokwiowo - jętkowej, w skrzydle krótszym - kleszczowo - płatwiowej. Dach w skrzydle dłuższym - dwuspadowy, w wieży - namiotowy. Bryła dachu urozmaicona lukarnami oraz daszkami pulpitowymi.według http://liceum-plastyczne.pl/serwis/index.php?option=com_content&view=article&id=93&Itemid=94 Pałac i park zadbany.Mieści Liceum Plastyczne.
Zdjęcia kwiecień 2013r.