Polskie dwory

Fragment po pałacu księżnej Anny Jabłonowskiej tzw. dom ogrodnika. Zbudowana w XVIII – XIX wieku na planie prostokąta, murowana, z cegły i kamienia, tynkowana, parterowa, dwutraktowa, podpiwniczona, wnętrze przykryte sufitami, dach dwuspadowy, kryty dachówką esówką. Zniszczona, a następnie odbudowana jest doskonałym przykładem budownictwa gospodarczego z przełomu wieków XVIII - XIX.Ogrodzenie - mur kamienno - ceglany stanowi relikt małej architektury z 1777 roku i powiązany jest z historią walk narodowo – wyzwoleńczych z 1863 roku (Powstanie Styczniowe).według notatki ze strony https://siemiatycze.eu/pl/informacja-turystyczna/warto-zobaczyc.html. W II połowie XVIII wieku właścicielką Siemiatycz była księżna Anna z Sapiehów Jabłonowska. W czasie swych podróży trafiła do Egiptu, gdzie szalenie spodobały jej się sfinksy. Po powrocie do Siemiatycz poleciła zbudować postacie sfinksów przy bramie wjazdowej do swojego pałacu. Pałac należący dawniej do księżnej Anny Jabłonowskiej spłonął w czasie Bitwy Siemiatyckiej w powstaniu styczniowym. Z zawieruchy tej ocalały sfinksy symbolicznie strzegące ruin. W miejscu, gdzie dawnej był pałac w latach pięćdziesiątych zbudowano budynek, w którym dziś mieści się siedziba starostwa powiatowego. Nadal są tam sfinksy. Przedstawiają dwie bliźniacze postaci leżących lwów o głowach i popiersiach kobiecych usytuowane na cokołach. Przed renowację uważano, że figury są z piaskowca, jednak w trakcie prac konserwatorskich ustalono, że są one wapienne.według notatki ze strony https://old.podlasie24.pl/siemiatycze/region/siemiatyckie-sfinksy-odzyskaly-dawny-blask-27226.html
zdjęcia 8.03.2025r.