Polskie dwory
woj.lubelskie,łódzkie,małopolskie, mazowieckie, podkarpackie, podlaskie , śląskie , świętokrzyskiei warmińsko- mazurskie
WOJASZÓWKA– gm.
Odrzykoń
- kościół par. p.w. św. Katarzyny, 1887, nr rej.: A-174 z 9.11.1989:
- ruiny zamku „Kamieniec” ze wzgórzem zamkowym, XIV,XVI, nr rej.: A-263 z 20.09.1968:
Początkowo istniała tutaj drewniana strażnica - twierdza, która uległa zniszczeniu najprawdopodobniej podczas najazdu Tatarów w 1241 i 1259 roku.
Zamek murowany powstał za czasów panowania Kazimierza Wielkiego, w pierwszej połowie XIV wieku. Jego celem była ochrona południowych rubieży kraju, które nękane były napadami z Rusi i Węgier. Miał on także pełnić rolę strażnicy na trakcie handlowym biegnącym z Węgier doliną Wisłoka.
Pod koniec XIV wieku król Władysław Jagiełło nadał zamek Klemensowi z Moskarzewa herbu Pilawa. Potomkowie Klemensa od tegoż zamku przyjęli nazwisko Kamienieccy. W XV wieku rozbudowali oni istniejący zamek gotycki w kierunku wschodnim a całość do 1530 roku pozostawała w rękach rodu Kamienieckich. W tym też roku Klemens Kamieniecki przekazał część zamku (zamek niższy) na własność Sewerynowi Bonerowi, właścicielowi zamku w Ogrodzieńcu.
On to wkrótce rozbudował zamek dolny Korczyński w stylu renesansowym i wystawił drugą kaplicę.
Pod koniec XVI wieku zamek odziedziczyli Firlejowie (dolny) i Skotniccy (górny). To właśnie pomiędzy tymi dwoma rodzinami trwał spór o mur graniczny i będącą we wspólnym posiadaniu studnie. Historia tej rodzinnej waśni posłużyła jako główny wątek Aleksandrowi Fredrze do napisania „Zemsty”.
Pod koniec wieku XVII zamek popada w ruinę, a dzieje się to za sprawą najazdu księcia siedmiogrodzkiego Jerzego II Rakoczego. W latach 1768-1772 posłużył konfederatom barskim jako schronienie. Od końca XVIII wieku popada w ruinę.
Za zgodą hrabiego Jabłonowskiego w latach 1807-09 rozebrano mur otaczający dziedziniec wschodni a kamienie z jego rozbiórki zostały użyte do budowy kościoła w Korczynie.
Ciekawostką tego okresu jest postać Jana Machnickiego, który po upadku powstania listopadowego w 1831 roku zamieszkał na zamku i ogłosił się „królem zamczyska”.
To Dzięki jego osobie doprowadzony do ruiny zamek został uratowany od całkowitej dewastacji. Historia jego życia na zamku posłużyła Sewerynowi Goszczyńskiemu do napisania poematu ”Król Zamczyska”.
W 1860 roku na jednej z ostatnich ocalałych sal odbyło się ostatnie przyjęcie.
W 1894 roku miejscowa ludność z Odrzykonia ufundowała na zamku górnym popiersie Tadeusza Kościuszki – w setną rocznicę powstania kościuszkowskiego.
Zamek jest udostępniony do zwiedzania a we wnętrzu jednej z baszt znajduje się niewielkie muzeum.
Zdjęcia marzec 2016 r ,www.e-podkarpackie.com
